Kullanılan yıllık izin
0 günİzin bakiyesinden düşülecek süre.
Eti Mahallesi, Toros Sokak, 25B/7 Çankaya Ankara
Tarih aralığından kullanılan yıllık izin gününü veya izin başlangıç tarihi ile kullanılacak izin gününden işe başlama tarihini hesaplayın. Ücret, SGK primi ve vergi hesabı yapılmaz.
İzin bakiyesinden düşülecek süre.
İzin başlangıcı dâhil, işe başlama tarihi hariçtir.
Yıllık izin süresinden sayılmayan hafta tatilleri.
Seçilen uygulama gereği izin hesabından çıkarılan cumartesiler.
Ulusal bayram ve genel tatil nedeniyle izin hesabından çıkarılan günler.
Arife günleri ve 28 Ekim öğleden sonrası için çıkarılan süre.
| Tarih | Gün | Uygulama | İzinden sayılan |
|---|
Bu sonuç genel bilgilendirme amaçlıdır. Nihai değerlendirme için güncel mevzuat, resmî kayıtlar ve somut durum birlikte kontrol edilmelidir.
💡 Geri Bildirim: Hesaplama aracıyla ilgili bir geliştirme öneriniz veya mevzuat bildirimi için lütfen info@lilyumdanismanlik.com adresinden bize ulaşın.
Yayınlanma tarihi: · Son güncellenme tarihi:
Yıllık ücretli izin; 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi işçinin dinlenmesini sağlamak amacıyla tanınan, vazgeçilemeyen ve kural olarak fiilen kullandırılması gereken bir haktır. İzin süresinin doğru hesaplanabilmesi için yalnız başlangıç ve dönüş tarihlerine değil; hizmet süresine, yaşa, hafta tatiline, resmî tatillere ve işyerinin cumartesi uygulamasına da bakılır.
Yıllık ücretli izin, işçinin çalışmadığı hâlde ücretini almaya devam ettiği ve dinlenme amacıyla kullandığı kanuni izin dönemidir. Bu hak, işçi ile işverenin anlaşmasıyla ortadan kaldırılamaz. İşçi “izin kullanmak istemiyorum” dese dahi işverenin yıllık izni kullandırma yükümlülüğü devam eder.
Yıllık izin sırasında iş sözleşmesi devam eder. Bu nedenle izin, iş sözleşmesinin sona ermesi hâli dışında kural olarak para ödenerek kapatılamaz. İş ilişkisinin devamı sırasında “izin yerine ücret” uygulaması, yıllık iznin dinlenme amacını karşılamaz.
Bu rehber, esas olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi işçiler için hazırlanmıştır. Devlet memurları, basın çalışanları, deniz işçileri ve İş Kanunu’nun kapsamı dışında kalan diğer çalışanlar bakımından farklı mevzuat hükümleri uygulanabilir.
İşçi, işyerinde işe başladığı tarihten itibaren deneme süresi de dâhil olmak üzere en az bir yıl çalıştığında yıllık ücretli izne hak kazanır. Hesap takvim yılına göre değil, işçinin işe giriş tarihine göre yapılır.
Örneğin 15 Eylül 2025 tarihinde işe başlayan işçi, hizmet süresini kesen özel bir durum bulunmadığı takdirde ilk yıllık izin hakkını 15 Eylül 2026 tarihinde kazanır. Ocak ayına girilmesi tek başına yeni bir izin hakkı doğurmaz.
Aynı işverenin bir veya birden fazla işyerinde geçen çalışma süreleri birleştirilir. İşyeri devrinde hizmet süresine bağlı haklar, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarih esas alınarak hesaplanır. Alt işveren değişmesine rağmen aynı işyerinde çalışmaya devam eden işçinin yıllık izin süresinde de aynı işyerindeki toplam çalışma süresi dikkate alınır.
Nitelikleri gereği bir yıldan kısa süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlar bakımından İş Kanunu’nun yıllık izin hükümleri kural olarak uygulanmaz. Ancak mevsimlik işyerinde sürekli çalışan işçiler bu istisna kapsamında değerlendirilmez.
Kanunda belirtilen süreler asgari sürelerdir. İş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesiyle daha uzun izin süreleri kararlaştırılabilir.
| Hizmet süresi | Asgari yıllık izin |
|---|---|
| Bir yıldan beş yıla kadar, beş yıl dâhil | 14 gün |
| Beş yıldan fazla, on beş yıldan az | 20 gün |
| On beş yıl ve daha fazla | 26 gün |
On sekiz ve daha küçük yaştaki işçiler ile elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin 20 günden az olamaz. İzin süresi, işçinin ilgili yıllık izne hak kazandığı tarihteki hizmet süresi ve yaşı dikkate alınarak belirlenir.
Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık izin süreleri, hizmet sürelerine göre belirlenen asgari sürelere dört gün eklenerek uygulanır.
Yıllık izne hak kazanmak için gerekli bir yıllık sürede yalnız fiilen çalışılan günler dikkate alınmaz. İş Kanunu’nun 55’inci maddesinde sayılan bazı süreler de çalışılmış gibi değerlendirilir.
Kanuni sınırlar içindeki hastalık ve kaza süreleri, doğum öncesi ve sonrası çalıştırılmayan dönemler, hafta tatilleri, ulusal bayram ve genel tatiller, işveren tarafından verilen diğer izinler, kısa çalışma süreleri ve Kanunda sayılan bazı mazeret izinleri yıllık izin kıdeminde çalışılmış gibi kabul edilen süreler arasındadır.
Buna karşılık, Kanunda çalışılmış gibi sayılmayan bir devamsızlık veya uzun süreli ücretsiz izin dönemi bulunuyorsa yıllık izne hak kazanma tarihi bu süre kadar ileri gidebilir. Her izin hesabında özlük dosyası ve devam kayıtları birlikte incelenmelidir.
Kısmi süreli veya çağrı üzerine çalışanlar da yıllık ücretli izin hakkından tam süreli çalışanlar gibi yararlanır ve farklı işleme tabi tutulamaz. Yıllık izin süresi, yalnız haftada daha az gün çalışıldığı gerekçesiyle oransal olarak azaltılmaz. İzin, çalışanın normal çalışma planındaki iş günlerinde çalışmaması suretiyle kullanılır.
Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği’ne göre işçi, kullanmak istediği yıllık izni en az bir ay önce işverene yazılı olarak bildirir. Talepte işçinin adı ve soyadı, varsa sicil numarası, izni kullanmak istediği tarihler ve ücretsiz yol izni talebi bulunmalıdır.
İşveren veya izin kurulu, işçinin talep ettiği tarihle mutlak biçimde bağlı değildir. İzin planlamasında işçinin talebi yanında işin aksamadan yürütülmesi, işçi sayısı, kıdem, zorunluluklar ve önceki izin dönemleri de dikkate alınır.
Bu nedenle çalışan, yalnız izin talebinde bulunmuş olmasını onay verilmiş izinle aynı kabul etmemelidir. İzin başlangıcı, süresi ve işe dönüş tarihi yazılı veya doğrulanabilir bir kayıtla kesinleştirilmelidir.
İş Kanunu’nun 56’ncı maddesi uyarınca yıllık izin dönemine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri yıllık izin süresinden sayılmaz. Bu günler izin bakiyesinden ayrıca düşülmemelidir.
Bir tarih hem hafta tatiline hem de bayram gününe rastlarsa aynı gün iki defa hesaptan çıkarılmaz. Arife günlerinde ve 28 Ekim’de saat 13.00’ten sonraki süre genel tatildir; günün sabah bölümü ise işyerinin çalışma düzenine göre ayrıca değerlendirilir.
İzin günlerinin sonuncusu “izin bitiş tarihi”, takip eden çalışılabilir gün ise “işe başlama tarihi”dir. İşe başlama tarihi yıllık izin süresine dâhil edilmez.
Cumartesi gününün fiilen çalışılmaması, bu günü kendiliğinden hafta tatili hâline getirmez. Haftalık çalışma süresinin pazartesi–cuma günlerine dağıtıldığı birçok işyerinde cumartesi yalnızca çalışılmayan akdi dinlenme günü olabilir. Böyle bir durumda cumartesi yıllık izin süresinden sayılabilir.
Bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi cumartesi gününü açıkça hafta tatili olarak belirlemişse cumartesi de yıllık izinden sayılmaz. Bununla birlikte sözleşmede cumartesinin yıllık izin hesabında iş günü kabul edileceğine ilişkin özel bir düzenleme bulunuyorsa bu hüküm ayrıca değerlendirilir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2 Mart 2021 tarihli, 2021/897 esas ve 2021/5272 karar sayılı kararında da cumartesinin yalnız çalışılmayan gün olmasının hafta tatili sayılması için yeterli olmadığı; sözleşmedeki nitelendirmenin ve yıllık izin hükümlerinin birlikte incelenmesi gerektiği kabul edilmiştir.
Yıllık izin kural olarak kesintisiz kullandırılır. Ancak tarafların anlaşmasıyla izin bölümler hâlinde kullanılabilir. Bu durumda izin bölümlerinden en az birinin 10 günden az olmaması gerekir.
Örneğin 14 günlük izin hakkının 10 gün ve 4 gün şeklinde kullanılması mümkündür. Buna karşılık bütün izin dönemlerinin ikişer veya üçer günlük parçalara ayrılması, 10 günlük kesintisiz bölüm şartını karşılamaz.
İşveren tarafından yıl içinde verilen mazeret izni, hastalık izni, dinlenme izni veya ücretsiz izin yıllık izin bakiyesinden mahsup edilemez.
Yıllık iznini işyerinin bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek işçiye, talep etmesi ve durumu belgelemesi koşuluyla gidiş ve dönüş için toplam dört güne kadar ücretsiz yol izni verilir. Yol izni yıllık ücretli izin bakiyesinden düşülmez; ancak ücretsizdir.
İşveren, yıllık izne çıkan işçinin izin dönemine ilişkin ücretini izne başlamadan önce peşin olarak ödemek veya avans olarak vermek zorundadır. İzin dönemine rastlayan ve ödeme zamanı gelen diğer ücret ve ücret niteliğindeki haklar da ilgili esaslara göre ödenir.
Yıllık izin dönemine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ayrıca ödenir. Ücret hesabında işçinin ücret sistemi, çalışma biçimi ve değişken ücret unsurları ayrıca incelenmelidir.
Yıllık iznini kullanan işçinin izin süresi içinde ücret karşılığı başka bir işte çalıştığı anlaşılırsa işveren, izin dönemi için ödediği ücreti geri isteyebilir.
İşveren, her işçinin yıllık izin durumunu gösteren yıllık izin kayıt belgesini tutmak zorundadır. İşveren, Yönetmelik’e uygun yıllık izin kayıt belgesini tutmak zorundadır. İzinler, aynı esaslara göre düzenlenen izin defteri veya kartoteks sistemiyle de takip edilebilir. Elektronik kayıt kullanılması hâlinde zorunlu bilgilerin korunması ve izin kullanımının doğrulanabilir biçimde belgelenmesi gerekir.
İzin kaydında en az şu bilgilerin izlenmesi gerekir:
İşçi sayısı yüzden fazla olan işyerlerinde bir işveren temsilcisi ve iki işçi temsilcisinden oluşan izin kurulu kurulur. Yüzden az işçi bulunan işyerlerinde ise bu görevler işveren veya görevlendireceği kişi ile işçilerin kendi aralarından seçeceği bir temsilci tarafından yürütülür.
Kullanılmayan yıllık izin hakkı, iş ilişkisi devam ederken kendiliğinden ortadan kalkmaz. İşveren, iznin düzenli biçimde kullandırılmasını sağlamalı ve kalan bakiyeyi izin kayıtlarında izlemelidir.
İş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erdiğinde işçinin hak kazandığı hâlde kullanmadığı yıllık izin süreleri ücrete dönüşür. Bu ücret, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden işçiye veya hak sahiplerine ödenir.
İşverenin iş sözleşmesini feshettiği durumlarda ihbar süresi ve işçiye verilmesi gereken yeni iş arama izinleri, yıllık izin süresiyle iç içe geçirilemez.
Yıllık izin hakkı, deneme süresi dâhil olmak üzere aynı işveren yanında en az bir yıllık çalışmanın tamamlanmasıyla doğar. Hesap takvim yılına göre değil, işçinin işe giriş tarihine göre yapılır.
Asgari izin süresi bir yıldan beş yıla kadar, beş yıl dâhil, 14 gün; beş yıldan fazla ve on beş yıldan az hizmette 20 gün; on beş yıl ve daha fazla hizmette 26 gündür.
On sekiz ve daha küçük yaştaki işçiler ile elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin 20 günden az olamaz.
Cumartesinin yalnızca çalışılmayan gün olması, bu günü kendiliğinden hafta tatili yapmaz. Cumartesinin izinden sayılıp sayılmayacağı iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi, işyeri düzenlemesi ve yerleşik uygulama birlikte incelenerek belirlenir.
İzin dönemine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri yıllık izin süresinden sayılmaz. Aynı gün birden fazla tatil niteliği taşıyorsa yalnız bir defa değerlendirilir.
Yıllık izin tarafların anlaşmasıyla bölümler hâlinde kullanılabilir. Ancak bölümlerden en az birinin 10 günden az olmaması gerekir.
İşçi izin talebini en az bir ay önce yazılı olarak bildirir; ancak işveren veya izin kurulu talep edilen tarihle mutlak biçimde bağlı değildir. Planlamada işçinin talebi ve işyerinin çalışma durumu birlikte dikkate alınır.
Kısmi süreli ve çağrı üzerine çalışanlar yıllık izin hakkından tam süreli çalışanlar gibi yararlanır. Yıllık izin süresi yalnız haftada daha az gün çalışıldığı gerekçesiyle oransal olarak azaltılmaz.
İşçi yıllık iznini işyerinin bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecekse, talep etmesi ve durumu belgelemesi koşuluyla gidiş ve dönüş için toplam dört güne kadar ücretsiz yol izni verilir.
Yıllık izin dönemine ilişkin ücret, işçi izne başlamadan önce peşin olarak ödenmeli veya avans olarak verilmelidir.
İş ilişkisi devam ederken yıllık izin yerine ücret ödenerek izin hakkı ortadan kaldırılamaz. Kullanılmayan izinler, iş sözleşmesi sona erdiğinde sona erme tarihindeki ücret üzerinden ödenir.
İşveren, her işçinin hak ettiği, kullandığı ve kalan yıllık izinlerini gösteren izin kayıt belgesini veya aynı bilgileri içeren güvenilir bir kayıt sistemini tutmak zorundadır.